صفحه اصلی
جستجو پیشرفته
لطفا منتظر بمانید...
محله خبر
اخبار فرهنگی و هنری
تولید، اکران و پخش
آرشیو اخبار

دید و بازدیدهای قبل از پرده؛ گلزار با مهناز افشار و کیارسمتی با کیمیایی

گلزار یک روز را به دیدار با زوج هنری سابقش اختصاص داد و عباس کیارستمی هم همه را غافل‌گیر کرد.

 آرت پرس: گلزار یک روز را به دیدار با زوج هنری سابقش اختصاص داد و عباس کیارستمی هم همه را غافل‌گیر کرد.

 
خیلی از جوانترها تعجب می‌کنند که چرا هر خبر ساده‌ای راجع به مسعود کیمیای این قدر برای عده‌ای مهم است.

 
حقیقت این است که کیمیایی در حدود 40 سال پیش کارهای مهمی ساخت و همان‌ها در جریان سینمای ایران خیلی تاثیرگذار بودند با این حال حتی اگر تاثیر آن آثار بر کیفیت فیلم‌سازی ایران هنوز وجود داشته باشد، خود آن فیلم‌ها برای خیلی‌ها دیگر قابل دیدن نیستند.
اما عده‌ای از قدیمی‌ها هنوز با نام سازنده این آثار نوستالوژی دارند و به همین علت هر اثر و خبر کوچکی درباره او برایشان مهم می‌شود.

 
آخرین فیلم کیمیایی که چند بار نام آن تغییر کرده و دست آخر به "متروپل" رسیده، روزهای نهایی فیلم‌برداری‌اش را می‌گذراند و به زودی مصطفی خرقه‌پوش تدوین آن را آغاز خواهد کرد.

 
ظاهرا متروپل قرار است به نحوی با بقیه آثار این فیلم‌ساز متفاوت باشد.

 
داستان آن در یک شب تا صبح و اکثرا در یک مکان ثابت «سینما متروپل» می‌گذرد که این نوع از تایمینگ و لوکیشن معمولا مخصوص سینمای واقع‌گرا و رئالیست است مثلا فیلم آژانس شیشه‌ای که اکثر آن در یک مکان «آژانس کاکتوس» و در زمانی محدود «یک 24 ساعت» می‌گذرد و فیلمی واقع‌گراست در حالی که تا به حال تمام کارهای کیمیایی حال و هوای استوره‌ای داشتند و البته توجه آنها به استوره‌های معاصر بوده.

 
در ضمن شخصیت محوری این فیلم یک زن است و این با جنس سینمایی که از کیمیایی تا کنون سراغ داشتیم خیلی فاصله دارد.

 
در هر حال و با تمامی این اوصاف، می‌توان مطمئن بود که متروپل حتی هم اگر فیلم خوبی از آب درنیاید حداقل در جشنواره سی و دوم یکی از سوژه‌های بحث منتقدان قرار خواهد گرفت.

 
تازگی و بداعت بعضی سوژه‌ها در کار آخر کیمیایی که از این فیلم‌ساز گذشته دوست بعید به نظر می‌رسید باعث جلب توجه خیلی از سینمایی‌ها به این اثر شد چنانکه از محمدرضا گلزار «نماد سینمای تین‌ایجری و عامه‌پسند ایران» گرفته تا عباس کیارستمی «سمبل فیلمسازی انتلکت و روشنفکرانه در کشور»، خیلی‌ها سر صحنه فیلم حاضر شده و با کیمیایی گفتگو کردند.

 
در حقیقت گلزار سراغ پروژه‌ای رفت که در آن زوج هنری سابقش یعنی مهناز افشار نقش اصلی را برعهده داشت و کیارستمی که امروز در جهان خیلی مشهورتر از کیمیایی است سر صحنه فیلمسازی حاضر شد که زمانی تیتراژ آثارش را می‌ساخت.
البته قبل از اینکه مهم به نظر برسد در گفتگوهایی پس این دیدارها چه جزئیاتی رد و بدل شده، هیجان عوامل فیلم بابت حضور این افراد همین‌طور هیجان افرادی که اخبار آن را شنیده و یا خوانده‌اند قابل توجه است.

 
همین‌ها نشان می‌دهند که متروپل قبل از ساخته شدنش سر و صدای زیادی به پا کرده و معلوم نیست خود فیلم هم در حد این حواشی قابل توجه باشد چون چیزهای دیگری هم در میان اطلاعاتی که از این پروژه داریم می‌تواند خلاف تمام این تصورات خوش‌بینانه را به مرز اثبات نزدیک کند.

 
مثلا غیر از حال و هوای سر صحنه که نشان از دکوپاژ حساب شده کارگردان نمی‌دهد، در فیلم‌نامه هم سرسری گرفته شدن بعضی فرازها باعث می‌شود نسبت به خروجی نهایی فیلم نگران باشیم و این یعنی حتی اگر سوژه کار نو و تازه باشد نمی‌توان از همه چیز مطمئن بود وباید دید که آیا این سوژه خوب پرداخت می‌شود یا نه؟

 
در ضمن نام فیلم که نام یک سینمای قدیمی و متروکه در ابتدای خیابان لاله‌زار نو است نشان می‌دهد کیمیایی کاملا دست از سر گذشته برنداشته.
البته اینکه موضوع این فیلم راجع به گذشته باشد فی‌نفسه چیز بدی نیست وگرنه شاخص‌ترین آثار تاریخی سینما باید از کارهای متوسط کیمیایی هم بدتر به حساب بیاید چون کیمیایی لااقل سراغ تاریخ معاصر رفته!

 
اما نکته‌ای ویرانگر در ساختار فیلم‌های او این است که این فیلم‌ساز برای خلق جذابیت سعی می‌کند از محبوبیت بعضی چیزهای نوستالوژیک وام بگیرد در حالی که آن چیزها فقط برای خودش نوستالوژیک هستند نه مخاطب.

 
مثلا سالن سینمای متروپل فقط می‌تواند برای عده‌ای از تهرانی‌های قدیم که لااقل بالای 50 سال سن دارند خاطره‌انگیز باشد و با اکثریت مخاطبان سینما که جوان هستند هیچ ارتباطی برقرار نمی‌کند.

 
در ضمن اثر باید به لحاظ ساختاری هم از جذابیت‌های سینمایی بهره ببرد و نوستالوژی به تنهایی برای خلق جاذبه کافی نیست چه اینکه اگر اینطور بود یک گزارش تصویری از آن سینما در یکی از بخش‌های خبری تلویزیون به همراه یک موسیقی رقت‌انگیز و مقداری نریشن احساسی می‌توانست همان نوستالوژی را بیدار کند در حالی که ما از یک فیلم سینمایی چیزی بیشتر از اینها توقع داریم.

 
به هر حال تمام این حرف‌ها حرف‌هایی است که با آن فقط می‌توان به استقبال آخرین اثر کیمیایی رفت و داوری نهایی را می‌بایست به زمان نمایش این فیلم موکول کرد.
انتهای پیام/باشگاه خبرنگاران-
شناسنامه


کدخبر: ۲۱۰۸
تاریخ: ۱۳۹۲/۶/۱۶     ساعت: ۹ : ۵
امتیاز به این خبر:
  • 0
سرویس: سینما       زیرسرویس: سینما
انتشار:
ÇÑÓÇá äÙÑÇÊ


äÇã :*
Çíãíá :
äÙÑ :*
ÇÑÓÇá
äÙÑÇÊ


استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.
  • ۱۳۹۸ پنج شنبه ۳۰ آبان
  • ٢٣ ربيع الاول ١٤٤١
  • Nov 21 2019